Zarejestruj się | Zaloguj się
 
 
 
 

HERMANOWICZ Henryk (1912 - 1992)

 

Jeden z najwybitniejszych uczniów Jana Bułhaka. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików (od 1947 r.), National Geographic Society, członek honorowy Klubu Fotografów Duńskich. Laureat licznych nagród i odznaczeń, m. in.: Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski. Debiutował młodo na V Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w 1931 r. Później brał udział w dalszych salonach, a jego prace reprodukowały polskie i zagraniczne czasopisma fotograficzne. Od 1937 r. pracował w Krzemieńcu w pracowni fotograficznej prowadzonej przez Stanisława Sheybala. Wydał wówczas książeczkę "Piękne rodzinne miasto Juliusza Słowackego", którą ilustrował fotografiami wykonanymi na specjalnie cienkim papierze, umyślnie wyprodukowanym przez zakłady Alfa M. Dziatkiewicza w Bydgoszczy. Od 1945 r. osiadł na stałe w Krakowie, gdzie stworzył jeden z najpiękniejszych portretów fotograficznych tego miasta zatytułowany "Kraków - cztery pory roku". Hermanowicz jest jednym z najwybitniejszych twórców fotografii krajobrazowej, o czym świadczą liczne albumy, m.in.: „W krainie skał i zamków” 1963, „Dolina Prądnika” 1968, „W dorzeczu Nidy”, „Ziemia Żywiecka” 1982, „Tatry” 1988.